Moe ble heller litt arg og sa:
«De gjerrige mann, i morgen kunne De gjerne være død!»
«Det kan like gjenne hende presten som meg det,» svarte han Lars, han tok ganske sterkt i og. «Han va modig som tøre setta opp med presten!»
«Sæterjentens søndag» - (På solen jeg ser)
- skal vera skrive på Sandumsetra, segjer dei.
Men enka etter Moe fortalde i 1905 at då han skreiv det diktet, hadde han ikkje sett Sandumsetra dess meir.
Ole Bull kom til Moe med tonen fullt ferdig og ville ha ord til.»
Folk talar mykje um Moe.
Han hev gjort sterkt inntrykk på folk her.
Og det er rimeleg at ein sterk mann legg at noko av huglaget sitt, at han adlar ein og annan, og at det gror etter honom.
At han var diktar tilgav folk honom.
Og eventyri var berre ungdoms ageløyse.
Han kunne vera kvik og gamansam, barnsleg og barn i lag med barn.
Dette veit me so vel fyry, for han var lyrikar.
Men han var alt i alt ein mann med kraft og ynja.»
