Men du, min godeste Per, kommer du i hau den gongen vi kjørte sandsekkar te mølledammen, han sku lekke så sa døm, da du og 'n Hans vart ligganes att i veigen i Runn-haughellinga?

Da `n hevde seg rundt i veigen og det ikkje det rauk så mye som ei reim, -åssen han lekk tel det?

Og begge guttongane vart sleng tå kasseslean!

Ja du va vel berre ein fire år eller så?

Men den hesten hadde je my moro med, å nei, det va så førdømede moro, før je kjørte ifrå alt je såg, de fans ikkje hest som følde Blakken etter veigen, det hadde ikkje fønnis hest som hadde følt mei i værden. veit du, nå je hadde Blakken.

Så va det skytinga i Ådæln.

Det bynte gruseli vrangt det, gut.

Det kunne ikkje vrangare byne.

Han A.N. (Anders Nilsen Kvisle) og je sku nå sykle utover tel Åmot med hver vår børse på ryggen.

Da vi kom tel smiua tel Kleven, så flaug bakslangen på sykkel'n te A.N.

Og ingenting egden å lappe me.

Så va nå vel je så pass belaga at vi fekk nå fæla au, og krøtteli lita tid, det va nøgst te det nå vi vart ligganes der et korters (kvarters) tid, vi kunne kjørt langt på det.

Det va synd i den hesten nå 'n råka slekt, han vart aldeles ifrå seg.

Han va ikkje å få på stallen i to dagar etter.

Og nå je tok i stalldøra, spratt `n høgt i spelltauget, det gikk ikkje tor 'n.

Je hadde nettopp råka ein motorsykkel, og va litt for slapp, je passa ikkje på 'n, og i svingen der kjørte vi inni ein stabbestein, og da kjørte je åv hvert einaste spøl i høyvogngrinda.

Og så va det ikkje nok me å kåmma te Åmot, det va noko ana au je sku ha gjort i Åmot før je kunne kåmma me toget.

Og så fekk vi attpå sakene da og han fekk pompa tå meg, han hadde ikkje det heller.

Og da je såg at ringen tok te å auke, så sa je det at nå tar je ut sa je.

Så møtas vi på stasjon, og den som fyst kommer får da løyse billett, sa je.

Men du veit je sykla aldeles frå han med den gamle sykkeln, de va ei utveksling på'n, og je hadde Gritzner'n, så je kunne kjøre fort au je.

Og je drog i veig.

Je kom te den gam der Otterbech budde, tannlegen.

Og så hadde han løvd meg at te samlagsstevnet sku han sekken skaffe meg ei flaske brennevin.

Ja je drog nå dit det fyste je gjorde.

Så traff je fruen der, men "Je venter ham hjem fra Oslo i dag, så han er ikke hjemme".

Så fæli med det.

Sette meg på sykkeln og drog nerover tel Sundhaugen og fekk sett inn sykkeln min.

Og så hadde je ein resept je, på ei flaske sprit ifrå Sundby.

Og da je ikkje noko ana fekk, da så drog je inn på Apoteke før je tenkte at utta ein dram reiser je nå ikkje deroppi hell.

Den fekk je med en einaste gong.

Den gjorde'n i stand og så sier'n det at nå fekk je skunne mei, og du kan betale seinare, sa'n, Det va real kar det, gut.

Og je kom føre au, je. på stasjon, og løste billet før uss begge to.

Og der fekk je se'n A.N. opmed Randistua, der kom 'n alt `n ørka, han au da, og slengte sykkeln inni skjolet der.

Har du fått billett? sa'n.

"Ja, pinede," sa je, bare kom ane Og der kom toge, og med det Otterbeck, han hadde slekk ein skoask under armen.

Og så sa'n det at "dessa skoa kjøfte jei på tørje i dag." sa'n.

" Det er fint," sa, je, "værkele fint."

Og je fekk skoasken, ja, og fekk ikkje hjort opp.

"Det greier vi siden," sa han.  forts.

tilbake til 2005-1- startside

tilbake til Under Norefjell`s startside.

til side 25