I Krestafferbråtån nordom Medalen sku det vøri ulvestugu etter det gamle følk sa, Denna stugua sku vøri på ein an' måte, ho va ikkje grøvi ne'i jorda som ulvestupa, men tømra som ei stugu innåt et berg der i Bråtån.

Det e ikkje så urimele heller, før va det åte ne'i og ulven kom utpå herje, kunne det nok hende han hoppa ne'i.

Døm kalla detta før ei ulvestugu.

Men nå e det ingen att som har sikker greie på detta.

Han Helje Medalen hadde hørt ein gammal mann førtelja om det.

Det kom ein ulv nordante fjellet ein vinter, fram te Medæln.

Der fekk'n ikkje gjort noko gæli om nåtta, før han kom ikkje inn nokon stanna.

Frå Medæln drog'n te Flatin.

Der va'n sta og prøvde å få tor pi'n te sauestalldørna.

Det satt frøsne slevar på pi'n mårån etter.

Han hadde ikkje hatt likka med sei der heller.

Han kom så langt som te Steinsett.

Der va 'n så nærsøkjin at'n låg like innpå husveggane om mårån.

Der vart'n skøtin.

Døm sintes denna tassen va så smal og tom.

Døm skar opp magan på'n før å sjå hå'n hadde eti.

Der fans det ikkje ana enn ein reipknut han hadde tøggi sund.

Småstubber

Dei fekarane som sku framover Gråfjell og Norefjell te Krødsherad, låg mikkji på Åssetra og deromkring.

Der va det fint å liggi, like i skaugkanten me store halline mirar like ved og gode beitur.

Mange fekk kåmmå innpå setervøll'n au, etter'n va sli.

Døm snakka om'n gamle Ola Åsland, han va så passig.

Han jekk med ein påså utafiri vøllgarn og samla opp nauterukune og bar døm inn på vøll'n og slo døm sund der.

Han Engebret Bergerud gikk med posten på Hiåsakaugen to gongar i vikua da det vart postrute på Skaugen.

Han reste te Kongsberg, der vart'n ved disken hos Christen-sens mineralvannfabrikk.

Den Engebreten va flink men han va så underernært i opp-veksten, før der va de smått.

(Anders Sandsbråten -69)

Det var slekk på den stella at så snart det kom fremmen innom, kom kaffikjelen på ommen.

Så va'n på ei stelle i grannelaget, sønnen der, han var vel ikke av de aller skarpeste når det gjaldt skolefag, nå var han godt og vel fullvaksen.

Han satt og venta og venta på at det skulle bli kaffi, men det ble ikke noe av det.

Til slutt reiste han seg og skulle gå.

"Ja, så må di ha takk før det je ikkje har fått, da," sa han da han lokte opp døra og gikk.

(Knut S. Eken d.y. -70)

tilbake til 2001-1- startside

tilbake til Under Norefjell`s startside.

til side 21