"Jugarhistorier"

I lystige lag var det ofte noen som fortalte noen helt usannsynlige historier for at folk skulle ha noe å le av.

Det var ofte historier om hendinger fra jakt og fiske,

slik som denne historia som Truls Ørpen fortalte til Andreas Mørch i 1934.

I likferda etter'n gamle Gunnar Veikåker var Truls Ørpen med som smågutt i konfimasjonsalderen.

Da det lei utover andre dagen, var det mange som låg og søv rusen ut, andre var kømmi oppatt og satt så halvfulle og song og førtælte historier.

Han Lars Redalen førtælte de slekk:

"De va eingong je sku sta å fiske.

Je tok på mei varastøvlane mine.

Så hadde je fiskestång me mei, og ei lita øks.

Børse hadde je au.

Je la oppover te tjenne.

Der ville je prøve te å kåmmå så langt utpå som rå va.

De låg ei låg utigjennom vatne.

Men så va ho så hål denna låga.

Je tok øksa å høgg i 'o så je sku ha noko å støa mei på.

Men så va're ei diger trite ja va kømmi utpå.

Å ho la iveig utover vatne så de berre fåssa etter.

På andre sia rente ho rett på ein bergvegg så de flaug varme i ein tirilegg.

Je kom te å sjå oppi et digert tre som sto der.

Oppi tåppen satt de ein tiur.

Je la te å skaut, å tiur'n datt, å toppen me, å den råka ein hara å slo åv riggen på'n.

Je steig i land å drog tå mei varastøvlane mine å tømte døm.

Da va de ikkje mindre enn to besmalpunn fisk i ver. forts.

Je bredde hendane ut da je såg de.

Der kom de ein ørre å sette se på ver neva.

Je tok berre å klinka døm ihopp.

Så hadde je døm au.

Je reste sta å selte alle dessen greiune å fekk mikkji peng før døm.

På veigen heimatt råka je ein kar som hadde ei blakk merr me sal på å beksel.

Denna kom je te å kjøpe før pengane.

Je sette mei oppå å ville pøve om de va noko te steg i'o.

Å de va de.

Je møtte ein gammal mann på veigen.

De jikk så fort, at på den sia som snudde imot uss, vart både hår å sjegg blese tå'n.

Nå hadde je slekk ein diger hatt på hugu.

Bremmane vart ståanes opp.

Da je vart glananes i den, va'n full tå småfuggel.

Men iblandt døm va de ein fjellhanahauk.

Den tok je me mei.

Ja, je har kløane tå'n, å brukar døm te jøsestakar ver julekvell."

Småstubber

Nommedølingane källa døm hitante her før austmennar.

Je veit de va ein flåkk hitante her på ein aksjon borti Nommedæl.

Så forlangte døm kaffi.

"Å, de e 'kje så neie," sa 'n Krestaffer Gvåle, "ein kan koke på gruten te austmennen."

Men da slo 'n Anders i bordet så det skrangla, han hadde litt oppi han da.

(Gulbrand G. Båsen 1954)

tilbake til 2001-1- startside

tilbake til Under Norefjell`s startside.

til side 9