Lita tid hadde de og
lempa 100-kilossesekkene ned på
bryggeflakken så fort at denne
holdt på å synke.
Det var fare for at mjølet kunne bli vått.
Edvard ba dem stagge seg litt så han rakk å få unna sek-kene, men det brydde de seg ikke om.
Da blei han sinna, greip en sekk i hver hand og bar dem trygt på land.
De e så bløtt rundt Jupedæls-tjenn, så de e vondt å komma utåt før fiskerane.
Men døm visste rå.
Døm bar me sei skier og jikk på døm i hengemyra.
Kopseng (læreren i Støvern-skolen) slapp yngel i tjennet, sea tok 'n oppatt fisk ein høst i gongetia og tok rogn og mjølke tor døm før klekkeriet sitt i Støvernbekken.
De vart fin fisk i detta tjennet.
(Olaf Jokstad 1969)
Ulven brukte å samle sei tå
fjordan inn på Tjuvødden i
Viks-jordet.
De va ein skaukrull der da, slekk de ha vøri te de siste.
Så hadde døm grøvi
ulvestup utpå der.
De va ein jup kjellar me ein lem oppå.
Nå ulven kom utpå den lemmen, vippa 'n over og ulven busa sta.
Ein kunne, så lenge Tjuvødden låg der urørt, se dompa etter ulvestupe.
Da døm bigde østsievegen te Eddælsroa, vart mikkji tå Tjuvødden tikji te veigfill.
