Men hvis treet blei tørt så nålene tok til å røsse, blei treet høsta og båret ut før.

Barna ba gjerne til seg et par grannebarn som blei med på høstinga, "døm va på juletrehøsting".

Det var noe etende i korgene, drops, rosiner, og nøtter.

Så var det kjeks i ymse figurer med glansbilde klint på med melisrøre på den eine sida og en papirstropp øverst til å henge opp i.

Somme hadde appelsiner eller epler hengende på til treet skulle høstes.

Høstinga foregikk i tida mellom trettendedagen og tjugende-dagen.

Nå er det slutt med å legge noe spiselig i korgene og å henge kjeks eller frukt på treet.

Småstubber

Julebandet

Bjørka med julebandet blei satt opp ute, helst ved låvedøra.

Det var ei nyhogd bjørk som var kvista så det bare satt att en kvast i toppen.

Det er vanlig med slik ei bjørk mange steder ennå.

Tømmerkjøring på Hiåsskaugen

Den fiste stokken vart hola i begge endane med tange, døm kjørte bare to stokkar i dragvenna.

Døm kippa fram tømmeret frå Grytehølen etter ein veig som kom fram nedom Hiåsen ned te Mastemir i Nubberuds-marka.

Døm kunne ikkje lesse meir enn to stokkar i venna vestante, veigen va før tong.

Der på Mastemir la døm opp lunne.

Tømmeret var pussa og snedd i endane så det ikkje sku stange imot.

Døm rakk tre vermur om dagen frå Grytehølen ned te Mastemir, det vart halvtilta om dagen.

Så tok de det att på Mastemir og kjørte større langvennur nedover der, før der va veigen lett.

Døm rekna 10 tiltir på hesten før full vinterkjøring.

Det ga 20 daler i alt, av det vart det 10 daler for høgst og kjøring i vinterfortjeneste.

(Erik Rolfsrud 1951)

Dyrlegen

Han Knut Flaganbråtan hadde det vondt på slutten han levde.

Han fekk ikkje ro for tanken at han hadde pint dyra nå'n var dyrlege.

Han vart ikkje kvitt di tankan.

(Datterdatter Gudrun Nilsen -79)

Tømmerkjøring

Før det vart brøtning i Hørja - før 1845 - tok døm og kippa tømmeret vestante ned te Hørjesetervatna om høsten og fløtte det over te Tjennhaugvika.

Der kjørte døm det opp i lunnar.

Om vinteren kippa døm det opp over Rolsrudhølen og oppatt Gråten i Rolsrud.

Det rekna døm før 6 vennurs veig, men da måtte døm gjøra to vermur før det va list.

Tømmere la døm i Kjørkroa i Rolsrudjordet.

Derifrå vart det større vennur ned te Grasviklandet.

Det veit je han far snakka om at han hadde vøri med på.

Interesselaget kosta mikkji på elva (Hørja) med minering.

Bare i ein einast foss gikk det 1600 kroner, det var mange pengar den tia.

Det var meir enn to karar tente på et år på eigen kost.

(Erik Rolfsrud 1951)

tilbake til 1999-2- startside

tilbake til Under Norefjell`s startside.

til side 19