Han sku møte på garn te slaktinga.

Han løppe neover ve hall tålltia om nåtta.

Han sku vara på garn nå 'o va tåll.

 Da åt døm førdugurn, å la te me småkrøttera ratt.

Døm binja aller før menåtta.

Småkrøttera sku døm vara fælie me te de lisna om mårån.

Mørt va 're, å lisarn sto å liste me stikkelogo.

Lisarn vart de aller leti væl om, alle ville sjå gått, både dei som flådde, å dei som dreiv å pella fett tå småkrøtter-tarmane.

Lisarn fekk høre å tåle mikkji.

De va jent ein onggutt ell ei ongjente som va lisar.

Kuir, sauir å jeitar vart ikkje sli ell skoti.

Dire vart "hella" på bakbeina å frambeina.

Så sto ein å hølle ein slea på skrå imot diro, mean dei andre reiv beina unna døm å slo døm nepå slean.

Der vart døm surra fast.

Dira vart redde da.

Døm skalv som lauv nå døm vart sli sta, å slaktarn la sei oppå te å sprette hælsen på døm, me døm va lifs levanes.

Va de gamle kjinnar va de jamt døm sutte så me døm vart surra fast

Å jamt vart de ein bælj nå døm vart støkki.

Jeitane bælja så fælt nå døm kjente kniven.

Men sauine tagde meir still.

Je tåtte de va reint fælt å sjå på slekk slakting.

Je såg de bare ein gong, døm slakta ei gammal kjir.

De e innpå 60 år sea.

Sea har je aller sett ana døm har sliji ell skøti dira føre døm stakk.

Dira vart støkne i hælsen støtt.

Bare småkælvar vart støkne i nakken, å de va helst kvinnfølka som jole de.

Både 'o Åse Strann å 'o gamle kjerringa i Varsla tok inn kælvane sjøl og stakk døm me kniv i nakken, flådde og lemma døm opp.

Gamle "Busken" slakta hos mei før ein 65 år sea.

Han hadde lonka vatten unner hælsen på grisen å skølla tå ein flekk der 'n sku stikke.

Grisen lika denna skrubbinga, han skreik ikkje eingong.

Men da'n vart støkki, bælja'n.

De råka døm blinna krøttera nå døm sku slåas ell sjitas.

Gamle kjinnar blinna døm støtt.

Hestane vart bestandi blivna å sli i hæl me ein øksehammar.

De vart aller sagt så dira hørte de, at døm sku slaktas.

Døm sku sjønne de vess de vart sagt.

Dira vart tikji fastanes.

De va de samma om de lei langt på dagen, så fekk døm ikkje nokko.

De va lettare å fara me reinjøringa nå de va lite i vamma og tarmane.

I rekti gammal ti va de så at de fiste blø døm fekk tå dira, vart tikji i et traug og laga klubb tå.

Denna vart koka ratt.

Klubben sku vara feri te slaktar'n va feri me å flå.

Slaktar'n sku sitta på de flådde dira og eta klubben.

Men da laut nå slaktar'n vara sein viss ikkje klubben sku vara rå.

Før å få blø væl tå, kjaka døm me dire, knadde de framover bogen åbakover siune.

Jamt drigde døm før døm stakk etter døm hadde sli eller skøti.

Døm venta te dira tok te å lea på sei.

Da tok døm livårine, helst begge me ein gong så døm fekk hjerteblo me de samma.

Tok døm berre ei år i venna, tok de lenger ti.

De va somme som jole de i gammal ti men da rann ikkje blo så gått tå.

Nå kunne de gå gæli somme tier au.

Han Knut va slaktar.

Han va ein flink slaktar, å skaut aller bomm, enda han va brennheit tå sei. fortss..

j

tilbake til Under Norefjell`s startside.

til side 5