De va så mange sjikkar ve slaktinga før, og så mange truir.

Mest alt som kom slaktinga ve, sku gjøras på ein viss måte.

I ellgammal ti visste døm åffer alt sku gjøras slekk, men de vart jamt glømt sea.

Sjikkane vart høllne, men døm visste ikkje årsakane te døm.

Sjikken ifrå gammalt hadde 'røm ikkje hau te å gjøra anslens.

I dei siste hall hundre åra har de blitt så stort omsjifte i sjikk og tru ve slaktinga i Sigdæl, Eggedæl og Krøsshera, at mikkji tå de som før femti år sea va i bruk, e heiltopp ukjent før dei fleste i bigdane nå.

De e bare dei aller eldste som minnast og kan førtælja om åssen døm bar sei åt ve slaktinga, og åssen døm nitta ut dira i gammal ti.

I hunnmånan ville 'røm nødi slakte.

Kjøtte sku vara så hovi (hovent) den tia.  forts.

Slakting

Samla av Andreas Mørch

Denne artikkelen om slakting er skrevet på tilnærma dialekt.

I vår- dialekt uttales y, sum i.

Dette er det verd å merke seg, ellers kan det bli vanskelig å forstå hva som er skrevet.

Enkelte steder der det er brukt ord og vendinger som er gått av bruk, er det satt inn forklaringer i parantes.

De kraup innatt i koken te lite og ingenting.

Vi slakta ei kvige heime i hunnemånan eingong.

Men de kjøtte kraup inn så de vart mest bare beinrangleri att, så tørt og hart.

Elles kunne ein slakte hå ti de va i åre, men døm såg væl etter månegangen.

Døm ville nødi slakte i nean, før da minka kjøtte så i koken.

I nean slakta døm ikkje meir ell døm va nøgde te.

De vart hølli ei stor slakting te hver høst.

Denna storslaktinga va jent (ofte) nokko utpå høsten, etter at de hadde vørti kalt.

Da tok døm alt me ein gong, både grisar, og smått og stort tå krøtter.

Men på dei større gardane hadde døm både to og tre slaktingar hver høst.

Der de va tre slaktedagar tok døm heimegangsbokkane fist, slekke som va gra, og ikkje hadde vøri me dei andre småkrøttera i skaugen ell fjelle.

Heimegangsbokkane vart tikjne før småkrøttera kom heimatt om høsten, ellså la dom te å renne og utgjordes.

Andre slaktinga va ve hellemessleite.

Da tok døm nauta og dei småkrøttera som sku takas, sauine og jeitane.

Døm ville ikkje sitta me de før lenge.

Døm ville nødi sitta å fø på slekt som sku slåas ihæl, å så utjoras døm etter døm va sett inn.

Siste slaktinga va griseslaktinga innunner jul, jent ein åtte ell fjorten dagar føre jula.

De jole nokko åssen månegangen va.

Den dagen nauteslaktinga va, va døm ute i otta.

Han far va husmann. forts.

tilbake til 1999-2- startside

tilbake til Under Norefjell`s startside.

til side 3