GULBRAND «LATER»
eller "Late-Gu "brann" som han og blei kalla, var født i Haugseie i Eggedal i 1824, (sønn av "Leir-Gul"?) gift i 1845 med Anne Knutsdtr. Lestebergeie.
De budde i Bakken av Øverby (70).
Han var bygdedoktor og navnet "later" fikk han fordi han årelot både folk og dyr.
Gudbrand og Anne reiste til Amerika med to barn i 1881, de andre barna var reist før.
Fra Lyngdal har vi med dette som er skrevet opp av Tov Flatin:
Han va ifrå Sigdæl, han Gu 'brann, å de fulle namne hass va Gulbrand Gulsen Bakken.
"Later" va noko døm kalla 'n, før han hølli på å årelatte følk å dir.
Han va bigdedokter å vart henta alle stan i Sigdæl, å i andre bigdar au, te følk å dir søm va sjuke.
Han va fælt gløgg te å skjønne sjukdommar å lækte både me mellesin å ve å stelle me de søm va sjukt.
Vi hadde ei lita jente vi, på åttende året; ho va enda så fresk å raulett å snill den vesle jenta.
Så vart ho sjuk; de va magan de va så gæli me, å så ga 'o sei før hugu.
Så kom
'n her 'n Gu ' brann Later, å så hadde vi nå han te å sjå på 'o da, å
førtælte åssen de va m e 'o.
Da tok 'n å båra høl i ein trepinne å spikka å sletta 'n te, så batt 'n ei migblåse full me klister i den eine enden på 'o å stakk så denna sprøyta inn bakante på jentongen å sprøtte klister inn i tarmane på 'o;
de skulle vara før hardt liv.
Han Ola her va så plaga me magavondt, han tåla ikkje maten, magan gjorde sei hard oppunder bringa.
Han fekk den rå 'a a 'n Gubrann, at 'n sku bruke aloè, ta ett stykkji, stort søm ei ert i venna, å eta i sei.
Så fekk døm tak i 'n Gu' brann, å han sa at ho måtte bli fremmele sku 'o
bli bra.
