BÅTBYGGING VED KRØDEREN
Av Truls Ørpen
I
Krødsherad hadde døm gjenne ein båt på hver gard.
Om såmmår'n va 're som oftast at døm bruka fjord 'n.
De va kleint me veigar, så onge og gamle va væl vant me å fælast på vatnet.
Å laga ein god og lettrodd båt va ikkje hver manns sak.
Han måtte da firirå se me matreal som han hadde på lager.
Døm va'kje så neie me tia da, så båtbiggjerane rusla rundt i skaugen og fann heilvøksne båtband, fine jamne emnur te æsingsrålur, vinnhælsar og sessar.
Døm ville helst ha heilvøksne sessar, og de fekk døm på den måten at døm høgg åv røtan på større grånbuskur, der døm låg vidt utover, og felte 'røm på den måten ne.
Så kappa 'røm stokken åv der stamma tok te, og fekk emne te sess som døm så tælja te.
Te kjeipur ville røm helst ha me heilvøksnn kjeipekvist.
De fekk døm tå toppen a grovkvista furu.
Te hamlepinne brukas ask som døm bårå ne i kjeipen i passe lengde frå kvisten.
Når døm så tok te me sjølve arbe, strekte 'røm fisst kjøl 'n.
Døm sto ofte på låven me detta arbe, eller om såmår 'n ute på bakken.
Te kjølen
vart så stamnane festa, ein i hver ende.
Både kjølen og stamnane vart støtta opp.
Så vart vinnhælsane tetælde og tepassa.
Døm va tå grån.
Når så båttborda va temåta og spikra sammen me vinnælsane, va 're å ta te me båtgangen.
Å få lagt den rektig va ei vanskele kunst, før den ga skapen på båten.
Å leggje dei andre kortgangane gjekk meir tå sei sjøl.
De almin'lie va 3 - 4 bords bordgangar.
Så vart æsingrålune spikra te øvste bordgangen og skvettebord påsett.
Kjeipune vart festa te æsingrålune me trenaglar.
Som oftast va 're to par på båten så døm kunna ro me to par årir, toronningar.
