De e et ualminnelig fint Hellandarbe' me heilt skjæIbelegg.

Ho e ganske godt bevara. je fekk felemaker Rudi i Valdres te å setta 'o istand før mei og han gjorde et godt arbe'.

Nå syng ho ut og har et sterkt og vakkert mål. Erik Helland sine felur e de beste som finns.

De felune som 'n har gjort etter at 'n va i Kjøbenhavn e vel regna før å vara de beste vi har her te lands.

Je e gla øver at de har lykkast mei å få tak i dessa tre felune ifrå hass beste tid.

De e rart me dessa felune, dom hørast be're te lenger du kjem ifrå, og de e merke på rekti gode instrument.

De e mange søm hørast sterke narre ve', men blir borte når du kjem unna.

De va nok nokon som laga ei og anna fele her i Krødsherad i gammal ti.

je har nemnt Knut Fosslia. Den gode spellemann' Kittil Leirsplassen, som før te Amerika før mange år sea, dreiv au me felearbe'.

På Tangerud på Modum finns de ei søm han har laga.

Ho ligna mykkji på Helland typen, men e noko høgare i trøsken. Ho e laga i 1880-åra.

De e or i bånn, døm bruka mykkji de i gammal ti.

I lokket e 're mindre fin ved, de har grove vokstar og hon-kant.

Den som har nådd høgast som felemaker i Krødsherad e 'n OIa Skogly.

Han har drive me detta arbe' i ein 30 --- 40 år, og har fått premiar og diplom på utstillingar.

Han har laga øver 100 felur, og instrumenta e spredd vidt omkring.

Han har sendt ikkje så få øver te Amerika.

Søskenbånet hass, 'n Halvor Humlegard har au drivi mykkji me fele- og e heller ikkje borte.

Han får jamnt over ein god tone i felune.

Men sjølve stormester'n fra Krødsherad va felemaker'n i Oslo som dø i 1910, Andreas Kristensen Kleven.

Han va ein hendig kar og dreiv me mykkji før han sette sei ne' i Oslo og dreiv ver'ste der.

Han fekk stipend a staten og va utenlands før å studere felemakeri.

Han va i slutten a hundreåret og utøver på 1900 talet, den mest kjente felemaker i landet.

Han fekk høge utmerkingar før arbe' sitt, både her te lands og frå utlandet.

je har egd to Kleven-felur.

Den fysste kjøpte je a 'n i 1908.

Da Kleven dø i 1910, hadde 'n ei ny fele søm ikkje va selt.

Brosønn' hass, 'n Martin Kleven, som da dreiv ver'ste, kom oppover te Krødsherad me denna fela.

De va de finaste arbe' du kunna sjå. je bytta bort den fysste og kjøpte denna.

Ho va ualminnelig god.

De va den je hadde da je va sammen me Sorteberg'n de siste leveåra hass.

Han kjytte svært a 'o og han måtte støtt bruke ho nå vi va sammen.

Men etter kappleiken i 1911 vart 'o reint umulig.

 Røstad gjorde to nye lokk, men je vart ikkje førnøgd.

Felmaker Venås frå Telemark laga så et trea lokk, nå e 'o tollig god.

A.C. Kleven va læremester før de fremste felemakerane vi har nå.

I lære hoss han gjikk Gunnar Røstad, Knut Rudi og Olav Helland.

Foruten felur laga 'n au andre strykeinstrument, bratsj, cello o.s.b., og som reparatør va han den fremste i si tid.

Den seiare så kjente Rumelhof Hansen gjikk au i lære hos Kleven.

Han dø bare noen-og-femti år gammal.

Han va au ein ganske god spellemann.

Me 'n va heime i Krødsherad for han og spellemann' Kittil Leirsplassen like te Rauland før å hore Myllarguten.

Døm gjikk da heile den lange veigen.

Myllaren budde da i Kåsi og va'kje heilt fresk.

Men døm fekk 'n da te å spella.

Slekkt spell hadde 'røm ikkje hørt før, og de fekk døm nå vel aldri høre meir, sa døm sea.

Kleven ligg begrøvi i Oslo.

Føreningen til nasjonalmusikkens fremme kosta ein liten stein på grava hass.

De kunne vori mykkji og mangt å skrive om Kleven, men je veit ikkje nok om 'n te de.

tilbake til 1989-2`s startside.

tilbake til Under Norefjell`s startside.

til side 19