MI EIA SPELLEMANNSHISTORIE

AV

TRULS ØRPEN

DEL II

Som vi skreia i forrige nummer, deler vi opp spellemannshistoria til Truls Ørpen over to nummer.

Her kommer sista delen, som også omfatter det han har skrevet opp om feler og felemakere.

Han tar da utgangspunkt i Krødsherad og i de felene han har hatt i sitt eige.

Vinter'n 1913 laga »Fram» ungdomslag på Lunder te ein kappleik føre Buskerud fylke.

De møtte mange spellemennar frå Hallingdæl, Anton Rund og Je frå Krødsherad og nokon ifrå Lunder.

Lokale va fullstappa da kappleiken be' jynte.

Je fekk fysste 1. premien min der.

Om sommarn samma are hølt Fram» ein ny kappleik og da møtte 're enda fleire.

De va nå au flest hallingar, men de møtte nå fire spellemennar fra Krødsherad.

De va 'n Ola Skogly og 'n Olaf Kjernli, han Anton Rund og je.

De va ein fin sommarsdag og de va møtt opp så mykkji folk at bare ein del fekk plass.

Glas sto ålpne, så døm som sto ute fekk høre.

De va noko nytt detta og folk likar støtt å sjå og høre på tevlingar.

Blandt deltakarane va au ein gammal spellemann frå lunder, Brekkan, som hadde vori fast dansespellemann i mange år derborti.

De va fysst ordinær spelling, så skulle de te slutt tevlas øm ei stor søll'medal,je som va oppsett a laget.

Je va så heldi å få 1. premie og attåt søll'medal,ja.

Aret etter, i 1914, laga Ytre Krødsherad ungdomslag te ein kappleik på Krøderen, i lokalet »Fjordblink» (?).

Her møtte 're mange hallingar, dom fire kryllingane som hadde vori me i Lunder, attåt 'n Anders Stubberud frå Sigdæl, sota da hadde et stort namn som spellemann over bygdene.

Da va're au fysst ordinær spelling og etterpå tevling om ei mesterskapsmedalje.

Dømmerar va doktor Gnnar Løvig, født telemarking og me godt skjønn på spell, Helge Reistad fra Sigdæl, gammal spellemann, og lærer Rasmus Strømme.

je va den gongen så heldig a få både fysste premie og medalja og motet tok te å vekse.

Under jubileumsutstillinga i Oslo i 1914 vart de laga te ein landskappleik.

e meldte mei på og reste samma dagen som kappleiken sku vara me toget frå Ørjenvika te Oslo. de va gruelig vart den dagen, me overfyllte kupear.

je var ifølje me nokon kryllingar som på dø' og liv ville ha opp fela.

Je hadde ikkje hau te å bløyte opp strengane så like førut, men døm ga sei ikkje.

Ein valdris som satt i samma vogna ville endeli' prøve feja mi.

Han kunne spella litt og han satt og svetta og stilte like frå Roa te Oslo og gjorde fela mi reint i ulag.

De bar frå toget og like på kappleiken.

Den var holdt i »Bøndenes Hus».

,je kom fram og be'jynnte på ein Mosaf'innslått, men fela seig og seig.

je måtte stille tre gongar i samma slåtten.

Fela va umulig og Je skjønte at de ikkje nytta me 'o, deffer ga je opp.  forts.

tilbake til 1989-2`s startside.

tilbake til Under Norefjell`s startside.

til side 3