De slo mei straks at spellet hass ligna mykkji på Mosafinns spell.

Han førtælte at han va 'kje så lite sammen me Mosafinn og spella konsertar sammen me han.

Mange a Haugerudens fine modulasjonar har 'n fått frå Mosafinn.

Haugerudens spell har ikkje så liten vestlandssvip, og merkar sei ut frå de reine Telemarksspellet.

Han har laga si eiga form, et reinhekla lyrisk spell, som mange a døm fremste spellemennar både på øst- og vestland prøvar å etterligne.

Vi vart hos Falkestad te ut på efta'n.

je vart da i følje me Haugeruden te Larvik, han skulle te Stavern, der kona og dåtter hass og han sjøl me, låg på bad.

je va heller mismodig etter den fysste reisa te Telemark.

je skjønte at de va langt fram, og sette mei som mål å lære de forskjellige spell-dialekter i Telemark å kjenne.

Torkjell Haugerud lærte mei å hølle bågan rett, og både taka og tonane hass hadde biti sei fast i mei, og je prøvde å utnytte de i spellet.

Ein syns ofte at ein kjem fattigare heim att frå slekke reiser, men de kjem ofte etter.

Etter hvert hugsar ein både de eine og de andre, og så gjør ein, uten nesten å merke de, et byks fram i utvikling.

je veit ikkje håssen de e me andre, men me mei har det gått i slekke bøljedælar, men framover går de.

De som før va vrangt å greie, går som ingenting.

De gjelt øm inkje å gje sei, og ein må aldri bli førnøgd me sei sjøl.

Livet e stutt, men kunsta e lang, ja endelaus.

Den som trur sei utlært, e gjenne på retur.

Den søm ska bli ein god spellemann må gjennomgå et »konservatorium». De nyttar ikkje å setta sei ve fossen ein torsdagskvell og lya etter »fossegrimmen».

Auer og ører må ein bruke, sanke litt her og litt der, lye på de beste spellemenn og finne fram sjøl.

Når ein så har metta sei me spell og slåttar og fått teknikken i orden, finner ein te slutt fram te si eia form, som høver før hass lynne og temerament.

De å bli spellemann e et ut-langt lærret å bleike.

Byfolk og andre, som lite veit om slekt, trur at de e me'født, de e ein stor misforståelse.

De gjeld her som før all kunst, lære og øve trutt og ofte og ikkje gje sei.