Eilev Smedal spella, etter mitt skjønn, best, men fekk bare 3.  premie.

Je sto sammen me Sorteberg'n og hørte Smedal spella.

»Dø' og plage, hå go 'n e te å spella!

Bågan går som ein ørm.» sa Sorteberg'n.

Lundtveit fekk 1. premie, Kjetil Flatin 2. og Akshovd 4. Smedal fekk, som før nemnt, 3.

Sorteberg'n gjikk de kleint me.

Han fekk ikkje mål i fela si, han rista på hugu og grein når han ikkje fekk de te som 'n vilde, og han fekk bare ein ekstra-premie.

Etter kappleiken va je sammen me spellemennane på et hotell i Tordenskjoldsgate.

Sorteberg'n au budde der. je måtte da spella før 'n noen a de nye slåttane je hadde lært.

Han vart veldi oppglødd før døm, je måtte låva å komma over te Sorteberg me de fysste.

Je va 'kje vond å be, og dessa to-tre åra frå 1910 - 12, va je mykkji sammen me han.

Enten va je derover, ell så va han hos mei.

På den måten fekk je tak i Sortebergspelle og slåttane hass.

De va ei rik ti før mei som spellemann.

Søstersønn te Anders Hovden, lærer Rasmus Strømme, han va lærer i Grenskul`n i Krødsherad, hadde før nokon år sea vøri lærer ve Bulken i Vossabygda.

Han hadde te' og me' budd i samma huset som Mosafinn, hos Sjur Saue.

Han hadde hørt Mosafinn spella hver dag i døm tre åra 'n budde der, og han førlælte mykkji om han.

Je fekk go' løst te å se og høre Mosafinn.

Sommarn 1912, i slutten a juli, skulle Strømme reise heim te Sunnmøre, og reste over Bergen.

Han hadde tenkt sei innom Bulken å råke kjente.

Je vart ikkje rekti fæli me slåtten og kunne ikkje reise ifølje med 'n.

Men nokon dagar etter drog je au vestover.

Vi hadde snakka om at Strømme sku møte mei på stasjo'n.

je hadde skrivi et brevkort og sendt der je nemnte dagen je kom.

je kom te Bulken, men ingen Strømme va å se.

je vart rettleda te Lilands sanatorium, der låg brevkortet mitt, han hadde ikkje fått de.

Døm hadde sett Strømme der om dagen og verten sa:

»Enten finn du 'n hos 'n Styrk Lunde, eller hos 'n Sjur Saue.»

Han va ikkje på nokon a døm stellune.

Men etter mykkji leiting, og dugelig trøtt, fant je 'n hos Torstein Dagestad.

Gla va je da je endelig fant Strømme.

je ville gjenne ha 'n me te Mosafinn, da je visste at døm va go'venner.

Mosafinn kunne iblant ikkje vara så go' å komma overens me.

Ola Mosafinn.

Etternavnet har vært skrevet på flere måter.

Her har vi brukt den måten Truls Ørpen skrev det på.

Strømme hadde førlælt at spellemennar langveis frå, ikkje hadde fått ei tone hos 'n.

Sånn va 're me ein setesdøl som hadde rest den lange veien ute å få 'n te å spella.

Enda så trøtt je va, måtte je me 're samre, opp me fela.

De vart ikkje så rart me spelle, men så fekk je mei litt mat, og så va je like go' kar att.

Strømme va slekk ein fiske - jon.

Han vilde endeli ut på Vossevatnet om kvell'n.

Torstein Dagestad rodde, Strømme fiska og je spella så de svara i nutane.

De va så veldig fint vær og lørdagskveld.

Hælje- kledd ungdom drog sei ne'over mot vatnet.

De va fint å sjå, de velstelte gardane som speila sei i vatnet og guttar og jenter i de fine nasjonaldraktene.

Strømme fekk ein fin laks på 6 - 7 merker.

Vi fekk 'n te bisk dagen etter.

De e den beste fisk je har smakt.

Vi låg hos Dagestad, og ve 9-tia om morran drog vi tre te Saue før å finne Mosafinn, de va enda Olsokdagen.

De va me ei viss spenning.je steig inn te Mosafinn. je hadde hørt så mykkji om denna mann.

De va alt to onge vossespellemenn hos 'n da vi kom.

je måtte da opp me fela mi, je hadde den-gongen ei ny og svært fin fele, ei a de siste felune som Kleven hadde gjort.

Fin og blank og perlemorbestett låg ho i skrinet.

Da Mosafinn fekk sjå 'o perlemorbesett låg ho i skrinet.

Da Mosafinn fekk sjå 'o gjikk de som ein ljøske over ansikte hass og han reint kjæla for ho, snudde og såg på 'o frå alle sider.

je måtte fysst spella, og je kan ikkje anna si enn at je sjælv på hendan da je skulle te.

De e så rart me 're når ein ska spella før ein som skjønnar sei på 're.

je be'ynte me ein Sorteber'gangar.

Mosafinn syns de va bra.

De ga mei større mot da je tok te me andre slåtten, og je trur de gjikk tåli godt.

Vi satt i storstua på Saue.

Da steig Mosafinn opp og labba ut i kammerset sitt etter fela si.

-Nå eller aldri --tenke je og sette i me

»Å ha du 'kje hoppa, så hoppa du no»,

etter Mosafinnoppskriftene.

De va 'kje bare før å se og høre Mosafinn je va kømmi dit, je hadde lært mei mange Mosafinnslåttar etter Bjørndals oppskrifter og vilde nå få korrigert døm.  forts.

tilbake til 1989-1 startside

tilbake til Under Norefjell`s startside.

til neste side 15