Vi måtte sleppe dammen i rett ti', slekk at vi fekk nytta vatnet på rette måten.

De' va' dammar i Øytjenn og Bråtåtjenn au.

Dammen i Vikvatn demte så vatnet sto oppi Grunntjenn, de' e' deffer at de' e' kommi sik oppi Grunntjenn.

Sjølve brøtningen starta under Kvennhusdammen, ne'om fossen.

Der vart alt tommere' vestante lagt opp i svære lunnar på begge siur a' ælva.

Når 'øm slepte vatn frå Kvennhus, måtte vi slå 'sta tommere'.

De' gikk me' ein mann i brotningen oppi der, de' va' før je' va' me', je' trur de' va' i 1929.

Før å få grima over vatnet, måtte 'røm ha bør.

Eingong hadde 'rom grima heilt fram te' dammen, men døm hadde ikkje fått gjort 'o fast, så kom vind og grima blåste te'bars att.

Seinare på dagen snudde vind og blåste grima framatt te' dammen.

Dom fekk stikki på tommere' likevæl den dagen.

De' va'kje no plunder å få stokki tommere' på ve' Ne'dælsdammen.

Men den gamle dammen frå for 1926 va' anslessen, dervart tømmere' støkki på i et eget løp på eine sia, og da ve're vondt å få nokk vatn, de'

vart reint før mykji tommer i førhøll' te' vassmengda.

De' va' 'n Kal og 'n Johan og 'n Sigurd Kølleru' som bygde dammen i 1926, han va' me' 'n Ola Kjølås frå Nommedæl au.

Og så 'n Tørjer Buin, han va' sme' og smia alt a' beslag te' dammen.

Dammen frå 1950-åra vart ikkje stort brukt, den. De' vart slutt me' bratningen.

Før tommere' kom fram te' Ålibrua, va' Åliklippa, der va're trongt.

Eingong kan je' hukse at 're sette seg ein svær stokk tversover ne'i der.

Johan Kolset frå Gu'bran'sdæl'n va' sjef før drivinga.

Da 're bygde seg opp mer og mer tømmer i Åliklippa, sa 'n - dette går aldri væl -.

'N Lars Tveiten va' der, han hadde au hatt drivinga innpå Ne'dæln, og va' kjent me' elva, sa:

-De' e'kje trekt opp alt ennå, de' går nok.

Da ælva kom før fullt, knakk stokken og alt sammen vart sopa ne'over ælva.

Stokkane slo oppi Ålibrua enda den ligg høgt over ælva.

De' va' et spetakkel, de' va' de' værste je' har sett.

Det var ikke sa trangt ved Ålivelta, vanligvis heller ikke så mye tømmer.

Foto utlånt av Nils Halstenrud

'Gamledammen' i Nerdalstjennet fra 1926.

Foto utlånt av Nils Halstenrud

Ne'om Ålibrua langs nord-sia a' ælva låg Ålivelta, de' va' oftast ikkje så mykji tømmer der som oppve' Kvennhus, men de' va' ra' mykji der au.

Ælva ne'over va' ikkje så grei å bryte i, de' e' så mykji bratte og jupe juv ne'over.

I Føykefoss la 're seg ofte ein stor lunne, de' va' værste stella.

I Langefoss va're demt opp før å få ein kulp, elt så va're bare nokon små skådammer neover.

Den lengste skildammen e' i ælva ovom Ne'dælstjenne', like neom der Vestmannåa kjem inn i Ne'dælsælva.

Tommere' sku' helst vara framme ve' Storælva før 1. mai, men de' va' nå så opp og ne' ettersom være' va'.

Isen kunne ligge lenge utover, vi va' ne'på å strødde åske på isen da grima vart lagt ut, før at isen sko' gå fortare.

Enkelte år va' det bryti over 10 000 kbm innante Ne'dæln, de' va' ei 'mjølkeku' før kommunen au i 30-åra.

De' va' 'kje så mange andre sta'n de' va' arbe å få.

De' va' følk ifrå Eggedæl og heilt ne'ante Nedre Sigdæl og Grenskauen som arbe'tte på Ne'dælskauen i den ti'a, men døm fleste va' vel ifrå Engarsroa.

tilbake til 1986-2 startside.

tilbake til Under Norefjell`s startside.

til side 7